Dromen over emigreren naar Italië

Heb jij een Italiaanse droom?

Droom jij over emigreren naar Italië? Hoe ziet die droom er dan uit voor jou? Is het dat fijne Italië gevoel of gaat het verder dan dat? Is het de klank van de Italiaanse taal die jou al weg laat dromen? Zijn het de mensen in Italië? Of de talloze Italiaanse films die je hebt gezien? Is het de eenvoud en toch subliemheid van het eten? Of zijn het je herinneringen aan je vakanties in Italië? En verlang je eigenlijk het hele jaar naar die zon, de schilderachtige straatjes, de geuren, de klanken en de gezelligheid?

Ga jij iets doen met jouw Italiaanse droom?

Is emigreren naar Italië jouw droom?

Hoe jouw Italiaanse droom er ook uitziet, de belangrijkste vraag is en blijft of je er ook echt iets mee gaat doen. Het is natuurlijk een heerlijke bezigheid om te dromen over je favoriete land en alles wat daarmee samenhangt. Maar met alleen maar dromen ga je er niet komen. En als je jouw droom tot in de kleinste details op je netvlies hebt staan, is de kans best groot dat dat je juist gaat tegenhouden. Want zie dat ideale plaatje maar eens te vinden! Alles wat je dan tegen gaat komen zal moeilijk kunnen tippen aan jouw ideaalbeeld.

Misschien heb je iets aan ons verhaal

Iedereen die ons landgoed Polmone Turismo Verde voor het eerst bezoekt is verbaasd over hoe we deze plek ooit gevonden hebben.
Polmone ligt immers midden in de groene heuvels met als dichtstbijzijnde buren een huis op een volgende heuvel en een gehuchtje aan de horizon. Alleen een onverharde weg van 3 km leidt naar ons domein.
Maar ik zal het je nog sterker vertellen, wij zijn nooit op zoek geweest!

Hoe we Polmone hebben gevonden

Emigreren naar Italië, hoe wij Polmone hebben gevonden

We waren gewoon op vakantie in Italië en bezochten een oud-collega die daar was gaan wonen. Zij en haar man vertelden dat ze net twee vervallen boerderijen hadden gekocht, waarvan ze er een wilden houden om er een gastenverblijf in te beginnen. De andere boerderij waren ze aan het verkopen om zo hun verbouwing te kunnen bekostigen. Zo is het gekomen dat we Polmone voor het eerst zagen. En wat is er leuker dan het bekijken van een authentiek Umbrische boerderij die ook nog eens van vrienden van ons is!

Een unieke ligging

De boerderij die ze wilden gaan verbouwen was vooral groot en die andere boerderij die ze wilden verkopen was vooral uniek gelegen. Bovenop een heuvel in een weids dal met aan de horizon rondom alleen maar glooiende heuvels. Het liep ook nog eens tegen de schemering en de hemel kleurde oranje. Hoe mooi kun je het hebben?

Er begint iets te borrelen

Twee weken later hadden we weer contact en vertelde ze Nico dat de mensen die Polmone hadden willen kopen ervan afzagen. Op dat moment begon er iets te borrelen bij Nico en direct toen ik thuiskwam zei hij tegen me: ‘Zullen wij het kopen?’

Wij hadden helemaal geen Italiaanse droom

Emigreren naar Italië, het onderwerp was bij ons nog nooit langsgekomen

Het onderwerp een huis kopen in het buitenland of emigreren naar het buitenland was nog nooit langsgekomen. Wij hadden geen lang gekoesterde droom om in Italië te gaan wonen. Wij hadden ook nog nooit nagedacht over het beginnen van een gastenverblijf. Maar nu stond er opeens een vervallen boerderij in Umbrië op ons netvlies. En het beeld ging er niet meer vanaf. Bij Nico jeukten zijn handen en trok het avontuur. Bij mij kwamen er alleen bezwaren op waarom we het niet moesten doen. Maar het beeld van die vervallen boerderij op die heuvel in the middle of nowhere bleef ook mij bezighouden.

De financiering

We gingen toch maar eens onderzoeken hoe we het zouden kunnen financieren. En ja, áls we het zouden doen, zouden we natuurlijk wel moeten verhuren, want geld hadden we niet. Gelukkig is Nico wel handig, dus de verbouwing zouden we voornamelijk zelf doen. 

Waarom zouden we het doen

We waren heel tevreden met ons werk, geen behoefte om Nederland om wat voor reden dan ook te willen ontvluchten en Nico had nog twee kleine kinderen. Er was dus ook nog helemaal geen sprake van dat we op korte termijn in Italië zouden gaan wonen. Maar misschien zou tegen de tijd dat wij aan ons pensioen en AOW toe waren er helemaal  geen AOW meer bestaan. Met het verhuren van appartementen zou je door kunnen gaan tot je tachtigste. Dan zouden we dus zelf ons pensioen kunnen aanvullen. Waren we van niemand afhankelijk. 

Als het net niet kan, dan gaan we het dus doen

De financiering kon eigenlijk net niet, maar dat werd voor ons reden om te zeggen ‘als het net niet kan, dan gaan we het dus doen’. We zijn in het diepe gesprongen. Wat we wisten was hoe we het wilden verbouwen, dat we meteen zouden moeten beginnen met verhuren en dat we er ooit zelf wilden gaan wonen. 

Waarom vertel ik jou dit nu allemaal?

Ik krijg de indruk dat de meeste mensen die zouden willen emigreren doorschieten in de droomfase waardoor ze hun droom met hun eigen gedachten daarover onbereikbaar maken.
En ik wil je daarvoor waarschuwen, want met een té uitgekristalliseerd droombeeld over hoe jouw toekomst eruit moet gaan zien loop je het gevaar dat je de kansen die op je weg komen niet meer ziet.

Il dolce far niente

emigreren naar Italië, het dolce far niente

Zeer waarschijnlijk zal het beeld dat je hebt over je toekomstige leven in Italië best een soort ideaalbeeld zijn. We gaan het dolce leven in Italië leven. Het dolce far niente. En in Italië is het altijd lekker weer. Of we vinden het zo leuk om met de lokale bevolking in contact te komen. Ik wil je op je hart drukken, laat dit soort beelden los! Het kan dan alleen maar tegenvallen. De werkelijkheid kan namelijk nooit tippen aan wat voor droom dan ook. De dagelijkse werkelijkheid in Italië wordt op den duur net zo gewoon worden als je dagelijkse werkelijkheid in Nederland.

Maar waarom hebben wij het dan gedaan

Voor ons lokte het avontuur, de uitdaging om van niets iets te maken. Bovendien wilden we onafhankelijk worden en lokte de vrijheid. Polmone lag immers heel afgelegen dus daar zou je bij wijze van spreken in je blootje kunnen lopen zonder dat je daar iemand mee zou kunnen hinderen.

En hoe ís het dan gegaan bij ons

We zijn pas 10 jaar later ook daadwerkelijk geëmigreerd naar Italië, want eerst moest de bouwval worden opgeknapt en een basis klantenkring worden opgebouwd zodat we ook wisten dat we ervan konden leven.

In het volgende blog vertel ik je hoe het nou echt is om te leven op een afgelegen plek in Umbrië midden in de natuur

Wil je wat vragen? Neem gerust contact met me op.

Is dit verhaal niet op jou van toepassing, maar denk je wel dat iemand in jouw vriendenkring er iets aan kan hebben, deel dan dit bericht!

2 opmerkingen

  1. Ik wil mijn droom waarmaken, liever gisteren dan morgen, maar mijn man kan moeilijk beslissingen nemen, niettemin mag ik er niet aan denken dat we niet naar Italië zouden gaan wonen als we met pensioen zijn (heel binnenkort!) jammer natuurlijk dat die Corona ons belet om nu naar Italië te gaan en verder te exploreren. Wat heb ik al gedaan om mij voor te bereiden ? Codice fiscale bekomen, Italiaans geleerd zodat ik toch mijn plan kan trekken, en VEEL contacten gelegd zowel met Italianen als met landgenoten. Ik ben dus startklaar ?mijn man zal wel volgen ?

    • O wat leuk om te lezen Anne! En de voorbereidende stappen zijn echt heel belangrijk om er straks met veel plezier te kunnen gaan wonen. In welke regio willen jullie (of misschien is het nog wel jij?) dan gaan wonen? Ik wens je in ieder geval heel veel succes en geluk om je droom te gaan waarmaken!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*